Mehaničku potporu cirkulacije čine različite pumpe koje imaju ulogu da pomognu teško oslabljenom srcu da pumpa krv u ostatak organizma.

Danas se ove pumpe primenjuju u sledećim okolnostima:

  • Lista za transplantaciju je velika, broj donora je nažalost ograničen, tako da bolesnici često dugo vremena čekaju na preko potrebno srce. U ovom periodu, stanje bolesnika se može značajno pogoršati. Pumpe se ugrađuju da bi se premostilo vreme čekanja na donorsko srce. Terapijski postupak se završava transplantacijom, pri čemu se pumpa koja je uspešno obavila svoju ulogu uklanja.
  • U pojedinih bolesnika, srčana slabost nastupa naglo i ugrožava život bolesnika. Ako postoji mogućnost oporavka srčane funcije, pumpe se ugrađuju kao podrška obolelom srcu do ozdravljenja.
  • U bolesnika koji nisu dobri kandidati za transplantaciju srca ili postoji mala verovatnoća da će dobiti donorsko srce, ugradnja ovakve pumpe se primenjuje kao ciljna (definitivna) terapija srčane slabosti.

Svaki uređaj koji pruža mehaničku potporu cirkulaciji se sastoji od 3 osnovne komponente:

  • Pumpe koja se implantira unutar tela (implantabilna) ili se nalazi pored bolesnika (parakorporalna)
  • Kontrolne jedinice koja se nalazi van bolesnika u ima ulogu programiranja i praćenja rada pumpe
  • Spoljnog izvora energije – prenosive baterije ili konzole za napajanje

Implantabilne pumpe imaju ulogu da u dužem vremenskom intervalu pomažu srčanu funkciju. One se ugrađuju hirurškim putem i ostaju unutar organizma u neposrednoj blizini srca. Jedina komunikacija sa spoljnom sredinom se ostvaruje preko kabla za napajanje koji povezuje pumpu sa izvorom energije potrebnim za rad pumpe. Ove pumpe su malih dimenzija i imaju ulazni deo koji prima krv iz leve ili desne komore, radni deo (najčešće propeler) koji pokreće krv i izlazni deo koji usmerava krv prema velikim arterijama.

Parakorporalne pumpe se najčešće primenjuju kao podrška srcu u kraćem vemenskom periodu do njegovog oporavka ili ugradnje implantabilne pumpe. Ove pumpe se mogu ugraditi i bez otvorene hirurške intervencije preko katetera koji se plasiraju u velike arterije odnosno vene. Radni deo pumpe se često nalazi van organizma. Postoje i parakorporalne pumpe za dugotrajnu potporu cirkulaciji koje se ugrađuju hirurškim putem.

Nakon ugradnje pumpe mogu nastupiti razne komplikacije poput: krvarenja, nastanka tromba, infekcije, slabosti rada organa (pluća, bubrega, jetre), kao i poremećaj rada pumpe. Tim lekara prati zdravstveno stanje i rad pumpe nakon ugradnje, prevenira i blagovremeno leči moguće komplikacije.

Veoma je bitno da bolesnik nakon ugradnje pumpe dolazi na redovne kontrole. U početku su ove kontrole češće, a kasnije se prilagođavaju potrebama bolesnika.

U zavisnosti od opšteg zdravstvenog stanja, bolesnik se može vratiti svojim profesionalnim aktivnostima i drugim oblastima svakodnevnog života.